Anabasis (Ἀνάβασις)

Zachciało się nam pizzy. Najlepiej w pizzerii "U Rudika" w Łanach Wielkich. Najlepiej na rowerze, przez lasy i pola. I gdyby nie pogoda byłoby świetnie. Niestety dopadł nas deszcz i wracaliśmy w ulewie.

10 czerwca 2012. Rowerowa przejażdżka po Górach Stołowych nie udała się. Niestety. Na deszcze zbierało się od rana aż w końcu się wyzbierało. I to całkiem przyzwoicie. Z zaplanowanej trasy zrobiliśmy ledwie połowę a i końcówka to była szybka ucieczka w ulewie. Zmokliśmy na wylot. Wszystko mokre, nic suchego. Karłów - Skalne Grzyby - Batorówek - Karłów, ledwie tyle się udało przejechać a miała być jeszcze pętelka wokół Szczelińców przez Pasterkę. Skałki na granicy Wielkiego Torfowiska Batorowskiego.

9 czerwca 2012. Tym razem na rowerze. Dwa dni spędzone w Sudetach to były resztki "niby długiego" weekendu czerwcowego. Wyszło jak wyszło. W piątek po południu, nie zważając na inaugurację EURO 2012 pojechaliśmy do Zieleńca. Góry przywitały nas małym deszczem. W sobotę zrobiliśmy właściwą trasę rowerową. Plan udało się nam zrealizować. Mimo nieba straszącego deszczami i szybko niknących sił przejechaliśmy w sumie 48,5 km. Może nie dużo, ale... Wdrapaliśmy się na szczyt Orlicy i potem dalej obłymi grzbietami pociągnęliśmy przez Masarykową Chatę na Wielką Deszną, z której zjechaliśmy długim i dość szybkim zjazdem do Orlickiego Zahorzi. Mała sudecka wioska przypomina o dawnej świetności tych ziem. Spory, acz zaniedbany dziś kościół, stary cmentarz pełen zdobnych nagrobków. Pod wieloma względami tereny Sudetów, w szczególności te położone na obrzeżach i uboczach przypominają klimatem Łemkowszczyznę. Tu jakiś stary krzyż gdzieś w krzakach i łopianach, tam resztki starych ko...

Pogoda tegoż listopada niezmiennie dobra. Drugi listopadowy weekend jeszcze cieplejszy od pierwszego. Tak więc rower do bagażnika samochodu i za miasto. Czy to ostatnie podrygi jesieni? Pilchowice - Ochojec - Buglowiec - Stodoły - Zwonowice - Wildeck - Brantołka - Pilchowice (6 listopada 2011)

30 maja 2010 Maj w tym roku mokry. Był. Można powiedzieć że był bo niewiele mu już czasu na poprawę zostało a i prognozy na najbliższe dni są fatalne. Zresztą co ja będę głupio pisał o tym że mi nie było dane na rower się wybrać z powodu deszczu jak niektórym ludziom majowa powódź zabrała domy i wszystko co w nich mieli. Kolejna powódź tysiąclecia, już druga na przestrzeni trzynastu lat. Wyszliśmy z domu z Marcinem w niedzielne popołudnie z ambitnym planem dotarcia na rowerach do Kędzierzyna. To znaczy, gwoli ścisłości, plan nie jest sam w sobie zbyt ambitny tyle że teraz w tak deszczowej porze to nie było już takie proste i oczywiste. Wyjazd z Gliwic jeszcze jako tako ale już w okolicach lasu Żyznawa zaczęło padać. Trochę tego syfu przeczekaliśmy w lesie między drzewami ale straciliśmy z jakieś pół godziny nim się jako tako rozpogodziło i można było dalej jechać. Do Łączy dojechaliśmy bez ekscesów pogodowych, jedynie przed samą wioską musieliśmy depnąć mocniej na pedały po s...

2 maja 2010. Wiele razy jechałem pociągiem na trasie od Piwnicznej do Muszyny. Pierwszy raz jeszcze w głębokiej komunie, gdzieś w okolicy końca liceum. Ilekroć gapiłem się przez brudne okna  wagonu i wypatrywałem tego co widać na południu to moim oczom jawiła się mętna i wzburzona woda Popradu  i nieznane, tajemnicze wręcz, góry. Gdzieniegdzie mała przytulona do brzegu rzeki wioska. Wtedy, gdy jeszcze wzdłuż granicy, co kawałek albo i częściej, stał wojak WOP-u z kałachem, kraina ta wydawała się odległa i niedostępna tak jak jakieś lasy tropikalne na Borneo albo innej Sumatrze. Podzwrotnikowe, wilgotne skojarzenia tym silniej narzucały się z powodu częstych w dolinie Popradu mgieł. Mgieł częstych właśnie w letnie dni o poranku, kiedy to zazwyczaj dojeżdżałem w Beskid Sądecki "nieistniejącym" już dzisiaj pociągiem przyśpieszonym relacji Gliwice-Krynica Zdrój. Czasy się zmieniły. Władza i system także. Teraz mamy Eurosojuz, a z nim w komplecie traktat z Schengen. Teraz granica ...

Maj 2009. Trasa typowa i nie ekscytująca. Jedynie fotki warte pokazania. Kwitnący rzepak na polach. Wieczór na wiadukcie nad autostradą. PS: Z ostatnich kilku wpisów widać że już zdecydowanie mam dość "białego gówna" zalegającego na ulicach :-).

8 maja 2009. To bodaj jedna z najkrótszych wycieczek rowerowych opisanych na tym blogu. Zresztą to że na rowerze tam pojechaliśmy to najmniej istotne jest. Okolice ulicy Robotniczej w Gliwicach mimo nie najlepszej sławy jaką się cieszą są dla mnie okolicą miłą. Miłą bo pełną wspomnień dzieciństwa. Tym dziwniejsze może się wydawać że w sumie nie bardzo mogłem sobie przypomnieć czy ja kiedykolwiek byłem na Cmentarzu Hutniczym. Chyba byłem ale ginie to w mrokach dziejów, zresztą wtedy cmentarz ten wyglądał zupełnie inaczej niż dziś. Pojechaliśmy więc to moje krajoznawcze niedopatrzenie naprawić. A jak ważny to dla historii Gliwic cmentarz niech świadczą nazwiska pochowanych tam osób: hutnik i przemysłowiec John Baildon, rzeźbiarz Teodor Kalide i konstruktor maszyn August Holtzhausen. Więcej o Cmentarzu Hutniczym w Gliwicach można przeczytać na stronach Metamorfoz Gliwickich.

W roku 2009 weekend majowy wypadł cieńko. Głównie za sprawą kalendarza. "Bardzo niekorzystny" układ dni tygodnia sprawił że mieliśmy zaledwie jeden dzień dodatkowy do standardowego weekendu. Tym razem padło na Głuchołazy. Ziegenhals. Kozia Szyja. 1 maja 2009. Docieramy dość późno do naszej bazy i reszty grupy już nie zastajemy: wybyli na Szerak. Wywlekam rower z bagażnika i robię kółko przez Zlate Hory do których docieram zboczami Góry Parkowej. Wracam przez Mikulovice. Przed granicą kupuję cztery bombiczki "koziołka" - cóż więcej potrzeba od życia. 2 maja 2009. Jedziemy na Śnieżnik. Ale dość nietypowo nań wchodzimy, po prostu robimy wejście od strony czeskiej. Podjeżdżamy do małej wioski Stříbrnice. Wejście nie jest trudne technicznie ani ekstremalnie wyczerpujące - ale czegoż to można się spodziewać po tej górze. Widoki mieliśmy przyzwoitej jakości a to wartość sama w sobie. Na rozległym szczycie ludzi sporo, tłumek wręcz. Schodząc już ze szczytu oglądamy obelisk ...

5 kwietnia 2009. Wiosną 2009 roku miałem przyjemność odbyć wycieczkę rowerową w rejonie tak zwanych Dolinek Podkrakowskich i Ojcowskiego Parku Narodowego. Dolinki Podkrakowskie to popularna nazwa rejonu dolin krasowych na północ od Rowu Krzeszowskiego. W skład tegoż tworu krajoznawczego wchodzą takie doliny jak Będkowska, Kobylańska, Kluczwody, Wąwóz Bolechowski. Pojechałem pociągiem do Rudawy i ruszyłem na północ w stronę bielejących skałkami wzgórz. Przez Dolinę Kluczwody dotarłem do Białego Kościoła. Dalej nieco szalonym zjazdem dotarłem w Dolinę Prądnika. Po drodze na śliskiej ścieżce zaliczam glebę i jakimś dziwnym trafem tracę jedną szprychę w tylnym kole - na szczęście mam hamulce tarczowe i zwichrowane koło nie robi na mnie wrażenia. Dojeżdżam do Ojcowa gdzie pod Bramą Krakowską robię sobie mały odpoczynek. Moja dalsza trasa to Dolina Prądnika na asfaltowo. Z małym i dość ciekawym jednak wyjątkiem: wdrapuję się na Grodzisko. W sumie już od kilku już lat bezskutecznie się ...