Anabasis (Ἀνάβασις)

Morze Bałtyckie zimą. Szarą i burą, niespecjalnie urodziwą. Takie dziwactwo... Kąpieli nie było... Plaża w Dziwnowie. Ląd stały.     Klif Gosań. Wyspa Wolin.

Wrzesień 2008. Niejako dla porządku pragnę odnotować ten fakt na blogu. Tak więc piszę... Przy okazji zdobycia niebotycznej Góry Szwedów na Półwyspie Helskim miałem okazję odwiedzić tamtejsze Fokarium. Dzięki niezbyt pięknej pogodzie tłumów ludzkich na szczęście nie było więc wizyta w tym totalnie komercyjnym miejscu była w miarę przyjemna. Oczywiście znajdą się tacy, którzy oburzą się na moje kategoryczne określenie tego miejsca i przyrównanie go do pierwszego lepszego disneylandu ale ja będę obstawał przy swoim zdaniu. A na pierwszy przykład podam choćby sposób pobierania opłat i regulacji ruchu zwiedzających na wejściu. Takie ładne "kołowrotki" to chyba tylko w rzeźni... Więcej o helskim fokarium możesz przeczytać na stronie www Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego .

Wrzesień 2008 Drugą górą "zdobytą" podczas mojego epizodu gdańskiego była Góra Szwedów na Helu. Góra, której oszałamiająca wysokość sięga ... tak sięga... 19 metrów ponad poziom morza. Szok! Oczywiście Góra Szwedów to tylko jedna z wielu atrakcji na Helu, wcale nie najważniejsza, być może tylko przeze mnie zauważona gdy inni bez żalu ją mijają. Ale mogę powiedzieć sobie że zdobyłem szczyt. I było to pod paroma względami szczególne wejście: Góra Szwedów jest najniższą górą jaką zdobyłem! Wiodąca dotąd pod tym względem prym, Kawcza Góra na Wolinie jest wyższa o 7 metrów. Oczywiście za pełnoprawny, choć niski, szczyt uznaję coś co jest oznaczone na popularnych mapach zarówno nazwą jak i kotą wysokościową, By zdobyć Górę Szwedów odbyłem podróż która w sumie składała się z dwóch lotów samolotem i jednego rejsu statkiem - choć to brzmi nieprawdopodobnie to było tak w istocie. Tak więc proszę się ze mnie nie śmiać :-) ... zresztą, by nie było zbyt łatwo z tym podejśc...

Wrzesień 2008 Koniec lata i początek jesieni roku 2008 dane mi było spędzić w Gdańsku. Obowiązki zawodowe spowodowały że przemieszkałem po trochu nad Motławą niemal trzy miesiące.  Był to chcąc nie chcąc czas bez gór. Góry mogłem zobaczyć jedynie w czasie weekendowych wizyt w domu i to tylko z okien samolotu lądującego w Balicach. Postanowiłem wprowadzić w życie plan ratunkowy pozwalający jakoś przetrwać ten trudny okres. Wyznaczyłem sobie dwa ambitne cele na weekend. Dwie góry, dwa wybitne szczyty. Wybitne jak na około gdańskie warunki. I wbrew pozorom całkiem ciekawe. Na pierwszy cel została wyznaczona Wieżyca, najwyższy punkt na czymś co geografowie zwą Niżem Polskim. Wysokość bezwzględna to 328 m n.p.m. Niby nie dużo ale przecież jesteśmy prawie nad morzem. Podjechałem pociągiem do Wieżycy, małej stacyjki na linii kolejowej z Gdyni do Kościerzyny. I od razu mi się spodobało. Ludzi mało a górka całkiem się wybijająca w krajobrazie. Podejście niezbyt długie bo i jakim cud...